​Met de billen bloot - Excuus losgelaten



​Ik hoor het mezelf nog zeggen… En nee, ik ben er niet trots op…

Het was een drietal maanden geleden, ik liep langs het water. Samen met een aardige mooie bijzondere man. (Jawel, diezelfde aardige mooie bijzondere man die me liet weten me beter te willen leren kennen nadat ik radicaal ruimte in mijn huis had gemaakt)

Het was een heerlijke zomerse avond, hij had me mee uit wandelen gevraagd.

Ik hoor het mezelf nog zeggen… En nee, ik ben er niet trots op…
Het was een drietal maanden geleden, ik liep langs het water. Samen met een aardige mooie bijzondere man. (Ja, diezelfde aardige mooie bijzondere man die me liet weten me beter te willen leren kennen nadat ik radicaal ruimte in mijn huis had gemaakt) Het was een heerlijke zomerse avond, hij had me mee uit wandelen gevraagd.

“Sport je regelmatig?”, vroeg hij me met een gedreven en oprechte interesse. En toen kwam het eruit; het alom gekende excuus dat ik al jarenlang gebruikte wanneer me deze vraag gesteld werd. Het was alsof ik op automatische piloot reageerde. Ik had mezelf namelijk jarenlang verteld dat het waar was…

“Sport je regelmatig?”, vroeg hij me met een gedreven en oprechte interesse.

En toen kwam het eruit; het ​o zo gekende excuus dat ik al jarenlang gebruikte wanneer me deze vraag gesteld werd. Het was alsof ik op automatische piloot reageerde. Ik had mezelf namelijk jarenlang verteld dat het waar was…

​“Nee ik sport niet, want mijn lijf heeft daar geen behoefte aan”, antwoordde ik.

Meteen na het uitspreken realiseerde ik me in een flits de absurditeit en het hoge bullshit-gehalte van deze uitspraak. Ook dat vertelde ik hem. We hebben er samen goed om gelachen.

“Nee ik sport niet, want mijn lijf heeft daar geen behoefte aan”, antwoordde ik. Meteen na het uitspreken realiseerde ik me in een flits het hoge bullshit-gehalte van deze uitspraak. Ook dat vertelde ik hem. We hebben er samen goed om gelachen.

De constructies van de menselijke mind

Hoewel het een heel eenvoudige vraag met antwoord was, hield het me dagen erna nog steeds bezig. Met mijn grote fascinatie om constructies van de menselijke mind te begrijpen, probeerde ik het te vatten.

Hoe had ik het jarenlang klaargespeeld om in mijn hoofd een excuus te creëren dat ik werkelijk geloofde, waarvan ik helemaal doordrongen was? 

Een excuus waarbij niemand me ooit van het tegendeel kon overtuigen. Een excuus dat in mijn hoofd geen excuus was, maar een waarheid als een koe.

Ik begreep ineens dat ik jarenlang het excuus “mijn lijf heeft geen behoefte aan sporten” gebruikte uit angst. Uit angst?? Ja, het klinkt vreemd, maar ik moet bekennen dat ik bang was om een nieuwe gewoonte aan te kweken omdat ik dacht dat ik het niet zou kunnen volhouden om te sporten.

Wat als het niet zou uitdraaien zoals ik het zou willen? Wat als ik na enkele weken weer zou terugvallen in mijn gewoonte om niet te gaan sporten en in de plaats daarvan op de bank te blijven zitten? Ik zou mezelf op de kop geven “zie je wel dat je het niet kan”… Daar had mijn sluwe onderbewuste geen zin in. Dus bleef ik de excuses verzinnen.

Tot die vraag van die aardige mooie bijzondere man.

Excuus gebruiken uit angst

Ik begreep ineens dat ik jarenlang het excuus ​gebruikte uit angst.

Uit angst?!?

Ja, het klinkt vreemd, maar ik moet bekennen dat ik bang was om een nieuwe gewoonte aan te kweken omdat ik dacht dat ik het niet zou kunnen volhouden om te sporten.

Wat als het niet zou uitdraaien zoals ik het zou willen? Wat als ik na enkele weken weer zou terugvallen in mijn gewoonte om niet te gaan sporten maar ​op de bank te blijven zitten?

Ik zou mezelf op de kop geven “zie je wel dat je het niet kan”… En ​daar had mijn sluwe onderbewuste geen zin in. Dus bleef ik ​het excuus in ​leven houden. 

Tot die vraag van die aardige mooie bijzondere man.

​Excuus losgelaten

​Dus ben ik nu sinds een tweetal maanden tweemaal per week terug te vinden in het zwembad om baantjes te trekken. Het excuus heb ik losgelaten.

En mijn lijf?

Dat ​snakt er ondertussen ​wekelijks naar om weer te ​kunnen zwemmen! No more excuses! 

En nu ben ik natuurlijk benieuwd: Welke excuus vertel jij al lang tegen jezelf en wil je nu loslaten om een nieuwe gezonde gewoonte aan te kweken?

Laat het ​me weten. Door het ​neer te schrijven, maak je er een commitment van aan jezelf en is je slaagkans groter om je niet dienende gewoonte ​los te laten.

Op jouw leven zonder excuses!

In Liefde,
Anja

Dus ben ik nu sinds een tweetal maanden tweemaal per week terug te vinden in het zwembad om baantjes te trekken. Het excuus heb ik losgelaten.

En mijn lijf? Dat heeft er ondertussen behoefte aan om weer te gaan zwemmen! J No more excuses!

En nu ben ik natuurlijk benieuwd: Welke excuus vertel jij al lang tegen jezelf en wil je nu loslaten om een nieuwe gezonde gewoonte aan te kweken? Laat het me hieronder weten. Door het hier neer te schrijven, maak je er een commitment van aan jezelf en is je slaagkans groter om je niet dienende gewoonte te veranderen.

Op jouw leven zonder excuses!
In Liefde,
Anja

​5-delige reeks
"Het Geheim van Loslaten"

De cursusreeks “Het geheim van LOSLATEN” biedt je een toepasbare en concrete techniek waarmee je de vaardigheid om los te laten voor altijd onder de knie kunt krijgen.

In alle denkbare omstandigheden (bij omgang met lastige mensen, ontslag, angst, verlies, veranderen van slechte gewoontes, enz) kun je de techniek om los te laten toepassen zodat je een gelukkiger en evenwichtiger leven kunt leiden. En dat jou én iedereen rondom jou ten goede.




>